گذر عمر...

چقدر گذشت ..

زوده زود..

من و تو

و ملیسای چهار ساله...

که ثمره ی عشقناکترین لحظاتمان است..

من همسر تو و تو همسرترینم..

لحظات ناب زندگیمان هفت ساله شدن..

و عشق بی ادایمان هزار ساله..

بزرگ شدن قلب مشترکمان که دختر نازمان هم ربانی زیبا روی آن است را تا ابد مواظبت خواهم کرد..

مثل چشمانم..

رب العشق

تورا بسیار سپاس..

ميخواهمت .. با من بمان...